“青儿,他能为你做出这番诗词来,看来对你著实情深。”胡媚儿也劝说道。
夏玉房则拉著悲悦澜,两个人满脸羡慕地看著夏青。
司马寒额头冷汗直冒。
这真的是赵惊鸿敢说,他不敢听啊!
什么老登?
他没听见!没听见!
见司马寒不敢说话,赵惊鸿想了想,“算了!帮他也是帮我妈,附耳过来!”
司马寒立即附耳
eeˉ¤§§|±ee¢e′e811°±ˉ|e°±oe2ˉee¥°eoo¨o′o′o°oooˉoˉo·o·o·oo¨oˉoo§o1oμo-oˉooooo¥oo£oˉo-oˉo2o¥oo¤oˉooμoo±o2o3oˉo±o°o′o′o3o°oo1ooμoo¨o′o-ooμooooμoo¥o-o·o·o1ooμo¢o1ooμo¢oooμoˉo-o2oooμooooo2oooo3o·o·o1ooμo¢o-o1oμoˉoo§oμooμooooo§oμoo-ooaea|a|ea|a|eaeˉe¢¤′e±o
eμμee1ˉeeˉaeee§1ˉ¥§3oa
eˉee¨eeμ±eae£°¨°±a
eˉeμ′§oe·o
eμμeeμ′§eμ°¥°¤e-£¨e·1eˉ′1eμ′§ea-eˉ′1oa
eˉea¤e¤oo¥e§|eˉeˉe¥ˉe¤ee1ˉ§-oa
a¢aeμμee
eˉ¥a21e′e£ˉ¨·oo¨o′o′o°oooˉoˉo·o·o·oo¨oˉoo§o1oμo-oˉooooo¥oo£oˉo-oˉo2o¥oo¤oˉooμoo±o2o3oˉo±o°o′o′o3o°oo1ooμoo¨o′o-ooμooooμoo¥o-o·o·o1ooμo¢o1ooμo¢oooμoˉo-o2oooμooooo2oooo3o·o·o1ooμo¢o-o1oμoˉoo§oμooμooooo§oμoo-ooa
eμμeeaeeooooee|e§ˉe|eˉ′e|1¢aeˉa¨ee′1e£1¤§°a
1°ˉ
e·eeμμee¨ˉ±¤§§|-eoo
|′ˉe·e¨¢¨ee3eeo1
_1